Tja, daar was de foute wissel van Kramer. Dat is ook topsport. En daar is de snoekduik van Anni. Ook dat is topsport..... en ook nog eens leuk om te zien! Ze leek het te verkanllen tijdens de halve finale, eindigde met een snoekduik en beseft een hele tijd later pas dat ze heeft gewonnen. Zie hier>>
De 27-inch Apple iMac blijft een zorgenkindje voor Apple. Zelf hebben we er eentje besteld op 8 december 2009 en tot op heden hebben we dat ding nog steeds niet! Vandaag gebeld met de Apple reseller, maar die kan niet meer zeggen dan dat ze de indruk hebben dat de levering weer op gang begint te komen. Verder niets concreets.
De iMac 27 inch is natuurlijk een pracht apparaat om te zien met zijn scherm met een astronomische resolutie van 2560x1600 pixels, maar toch zeg ik nu heel oneerbiedig ‘dat ding’, want ik begin nu wel ernstig te twijfelen hoe graag ik nog een Apple wil hebben. Fervente Apple gebruikers geven wel erg af op ‘Windhoos’, maar welke Windows gebruiker zit 2,5 maand te wachten op een pc en heeft nog steeds niets? Zelf ben ik wel helemaal lyrisch over de iPhone, maar om nu nog lyrisch te zijn over de iMac? Wie kan mijn zorgen wegnemen?
Tjonge, het is lang geleden dat ik hier iets heb geschreven. Er is dan de laatste weken ook erg veel gebeurd: eerst Jos een hartinfarct, dotteren en een week in het ziekenhuis en dan drie weken later mijn vader die te kampen kreeg met hartproblemen en intussen een bypassoperatie heeft ondergaan. Dat zijn dingen die ik op zo’n moment niet deel door middel van een blog of tweets, maar de directe contacten geven dan steun. Dus kan ik de koningin niet geheel ongelijk geven die deze nieuwe media in haar kersttoespraak van afgelopen jaar hekelt.
Het herstel van Jos verloopt naar wens en mijn vader staat nu aan het begin van een herstelproces. Maar het weer thuis zijn in de eigen vertrouwde omgeving geeft toch al wel wat rust. Nu gaan we proberen weer in een wat normaler leefritme te komen.
Vanavond betekent dat een sportavond met de Olympische Winterspelen in Vancouver met de 5000 meter op de schaats en het daarbij behorende Svenvirus. Iets waar Unox erg goed op weet in te spelen:
Zo eindigde meneer de Uil steevast De Fabeltjeskrant, nu ruim 40 jaar geleden. Maar het programma is uit de mottenballen gehaald, gedigitaliseerd en wordt vanaf vanavond weer uitgezonden. Ik vraag me wel af of kijkbuiskinderen anno nu daar op zitten te wachten? Kinderen van nu zijn toch gewend aan veel meer vaart in een programma?
Al jaren hebben we zo’n doe-het-zelf pakket in de kast liggen om een echte sneeuwpop te maken. Alleen nog echte sneeuw toevoegen, vermeld de doos. Nou, gisteravond was het dan eindelijk zover. Nadat de sneeuwstorm was uitgeraasd en we de oprit enigszins berijdbaar wilden maken, ontstond plotsklaps ook een sneeuwpop in onze voortuin. Ondanks dat de sneeuw niet echt goed wilde plakken (of zijn we het verleerd om een sneeuwpop te maken?) lukte het toch om er iets van te maken. Hoge hoed, sjaal, pijp, zeg nou zelf………… bijna echt. 
De geuren van konijn in het zuur en vers gebakken wafels, buiten een temperatuur van -3 graden met daarbij ietwat flauwe sneeuwvlokjes en op de achtergrond kerstmuziek. Voor ons is dit alvast een voorschot op de kerstdagen.
Meteorologen van het KNMI, Meteo Consult en Infoplaza melden dat de kans groot is dat Nederland dit jaar voor het eerst sinds 1981 een witte kerst krijgt. Opwarming van de aarde? Toch wel een beetje ironisch dat er juist nu een klimaattop in Kopenhagen is.
En wie al begint te dromen van een Elfstedentocht, die kan eens terugblikken op de hel van 63.
Eindelijk was het, nu enige tijd geleden alweer, dan toch zover dat we aan onze Reis rond de wereld konden beginnen. De vorige keer waren er geen reispapieren meer, maar deze keer waren er genoeg voorradig en konden we op pad.
Aangekomen bij WP2 hebben we met zijn viertjes een klein uur gezocht… gezocht….. en niets gevonden! Maar met logica konden we wel naar het volgende punt, maar ook daar dreigde onze zoektocht geen vruchten af te werpen. We stonden bijna op het punt om op te geven en plots zag Jos een aanwijzing en niet veel later de gezochte informatie. Vanaf dit punt wisten we hoe de grensovergangen eruit moesten zien, en inderdaad is een goede Bosatlas of een uitzonderlijk goede topografische kennis nodig. Zoals eerder gezegd beschikte ik over een handige applicatie op de iPhone en die hadden we ook echt wel nodig.
Onderweg is Jos nog eens terug gegaan naar het tweede waypoint en daar vond hij de benodigde info binnen een paar tellen. Wel moet gezegd worden dat er enige afwijking in de coördinaat zat. Verder kan ik jammer genoeg niets verklappen over deze mooie reis voor het geval andere geocachers op dit blog terecht komen. Wat ik wel kan zeggen is dat deze cache beslist de moeite waard is! Wij hebben deze tocht in de regen gelopen, maar ondanks dat was het de moeite waard.
En dit is dan die nieuwe 27 inch iMac die op ons verlanglijstje staat:
Op zaterdag 31 oktober en zondag 1 november werd door het fotografieblad Zoom voor de derde keer de Zoom Experience gehouden in de Jaarbeurshallen te Utrecht. Voor ons was het de eerste keer en we wisten niet precies wat we er van konden verwachten. Het bleek een beurs met vele standhouders over fotografie en veel fotografiespullen.
Op de beurs waren grote stands te vinden van diverse bekende cameramerken zoals Canon, Olympus, Panasonic en Nikon. Vooral Nikon had groots uitgepakt: een flinke oppervlakte met maar liefst vier locaties voor workshops en ook nog een podium voor shows zoals klassiek ballet afgewisseld met de vurige tango.
Al deze stands gecombineerd met veel workshops zoals Adobe Lightroom, Adobe Photoshop Elements 8, Snow Leopard, Nikon Capture NX en nog véél meer. Zelf vonden we de doorlopende workshop van Johan Kerver over Capture NX en belichtingstechnieken voor ons een van de meest interessante workshops. Jammer genoeg was het geluid niet altijd even best door het vele kabaal in de hal van de andere exposanten.
Natuurlijk was er ook veel te fotograferen tijdens de diverse shows. Helaas hebben we nog geen goede flitser en moesten we het doen met de ingebouwde flitser van de camera. Desondanks toch wat aardige prentjes geschoten.
Ook hebben we staan lekkerbekken bij de allernieuwste iMac met dat prachtige 27 inch beeldscherm! Die staat nu toch wel erg hoog op ons verlanglijstje.
Helaas, het mocht niet zo zijn. We wilden beginnen aan onze reis rond de wereld, maar aangekomen bij WP1, alwaar het virtuele reis bureau is, bleek er geen reispapieren meer te verkrijgen zijn. We hebben onze reis dus voor enige tijd opgeschort.
Zo zat het ons deze dagen met geocachen nog meer tegen, want na het vinden van ‘De Vuurbeker’ en ‘De Steen der Wijzen’ uit de Harry Potter serie, bleek uiteindelijk ‘De Geheime Kamer’ verdwenen te zijn. Althans het bijbehorende doosje. Ondertussen is ook deze hersteld. Als we daar nog eens naartoe gaan, dan combineren we die maar meteen met ‘De Gevangene van Azkaban’. Deze Harry Potter serie is qua verstoptechniek wel leuk bedacht en sluit aan bij de diverse titels van de geocaches.
Een dezer dagen willen we graag een reis rond de wereld maken, maar dan wel in maar 6 kilometer en dat ziet er dan zo uit.
Het belooft geen gemakkelijke tocht te worden, want wil je de wereld rond, dan dien je natuurlijk over enige aardrijkskundige kennis te beschikken. Een oude bosatlas hebben we al klaar liggen, maar of we daar de hele weg mee willen zeulen, weten we nog niet. Op onze iPhone hebben we de applicatie World Countries staan waar we hopelijk ook genoeg aan hebben. Gelukkig krijgen we hulp van nog een stel geocachers en met zijn vieren weet je meer en zie je meer dan met zijn tweetjes. De tijd zal het leren.........
World Countries in de App Store
Enige tijd geleden hoorde ik iemand vertellen over het Griekse gerecht Briam. Het klonk héérlijk en ik wilde het ook wel eens proberen. Het recept zou ik per mail krijgen, maar daar wacht ik nog steeds op. Gewoon even gegoogeld en dan vind je het ook. Het is een bijgerecht en het recept is voor 8 personen:
1 kg rode tomaten
1/2 kg aubergines
1/2 kg courgettes
1/2 kg aardappelen
250 gr wortelen
250 gr groene paprika
1/2 kop peterselie, fijngesneden
1/2 kop gepelde knoflookteentjes
1 kop ui, gesnipperd
1 kop olijfolie
peper en zout
De tomaten, aubergines en courgettes wassen schoonmaken en in plakjes snijden. De aardappelen schillen en in plakjes snijden. De wortelen schrapen en in plakjes snijden Door elkaar in een ovenschaal met olijfolie leggen. De peterselie, de in ringen gesneden ui, de in reepjes gesneden paprika, de knoflookteentjes en peper en zout eraan toevoegen.Alles mag door elkaar heen in de ovenschaal. In een matig warme oven 2 uur bakken. Tijdens het bakken twee koppen water toevoegen en zoveel meer als nodig mocht blijken.
Zo af en toe moet je wel weer eens even ertegenaan rondom het huis. Allerlei klusjes liggen te wachten op ons.
Allereerst moeten we de toegang naar het zoldertje in de garage iets verplaatsen door de nieuwe garagepoort. Rot klus, niet leuk, maar wel noodzakelijk.
We zien ook dat ons terras van ipé hout, dat sinds juli ligt, vóór de winter nog wel weer een likje olie kan gebruiken. Niet zo’n heel vervelende klus en het resultaat is ook nog eens mooi om te zien.
En dan zitten we met de voortuin. Die willen we gaan veranderen om drie redenen. Ten eerste: de bielzen die er al ruim 25 jaar in liggen zijn zo rot dat ze eruit moeten. Ten tweede: de oprit willen we iets verbreden zodat we gemakkelijker met een fiets langs de caravan komen, als die op de oprit staat. En ten derde: het stoepje voor het raam willen we verbreden, zodat een ladder steviger kan staan als Jos erop moet.
Het wordt een flinke klus, want in de tuin liggen grote blokken steen die het hoogteverschil in de tuin opvangen en die wegen op zijn minst 150 kilo, dat til je niet zomaar op. Maar met zijn tweetjes en al schuivend over balkjes krijgen de stenen een nieuwe bestemming in de tuin. We verplanten de buxus en ook de lavendel krijgt een nieuw plekje toebedeeld. Maar eigenlijk komen we er een paar tekort.
Tja, hoe is de naam van de lavendel zodat we weten welke we moeten kopen? Dat is niet zo eenvoudig. Indertijd hebben we deze plantjes gekocht bij Bastin en die heeft wel 200 soorten lavendel. Gelukkig hield ik indertijd al een weblog bij en zo kon ik de naam traceren : Lavandula x intermedia 'Grosso'. De lavendelplantjes zijn ondertussen gekocht en geplant.
Maar dan ons dilemma: wat doen we met het stuk oprit dat we gaan verbreden. Kopen we stenen voor het te verbreden stuk en het stoepje voor het raam, of willen we alles in een geheel en laten we de oprit ook opnieuw leggen? Ook de oprit ligt al 26 jaar en ziet er nog redelijk uit, maar wat als we over een paar jaar die ook willen veranderen? We zijn bang dat we er dan spijt van krijgen dat we niet alles in een keer hebben gedaan. Goede raad is duur (en een oprit ook).
We zijn ondertussen zover dat we een stratenmaker een offerte laten maken en dat zullen we dan maar eerst even afwachten. ….
Voor wie zich in zijn sas voelt tussen oude stenen, is een bezoekje aan de abdij van Villers in Villers-la-Ville, Waals-Brabant zeker de moeite waard! In een vallei omzoomd door bossen en weilanden, ligt de abdij. Haar ruïnes, die beschermd en geklasseerd zijn als uitzonderlijk erfgoed van Wallonië, vormen één van de mooiste architecturale sites van Europa en zullen dus ook menig bezoeker kunnen bekoren.
De abdijsite is uniek omdat het hele abdijcomplex bewaard bleef, met de bovengrondse muren (50.000 vierkante meter) en de romaanse en gotische gewelven (5.000 vierkante meter). Gedurende de Franse revolutie kwam er een einde aan de glorietijd van de abdij. Toen moest de abdij dicht van de bezetter. Een handelaar in bouwmaterialen kocht de gebouwen en ontmantelde ze gedeeltelijk, waarna het verval intrad. In 1893 kwam het terrein in handen van de Belgische Staat, die sindsdien grootscheepse reddingswerken liet aanvatten om de ruïne voor verdere aftakeling te behoeden.
Ons wist het ook te bekoren en we hebben er vele foto’s gemaakt die hier te zien zijn.
Het mag dan op dinsdag 1 september jongstleden zeventig jaar geleden zijn dat in de buurt van Gdansk het eerste schot van de Tweede Wereldoorlog is gevallen, maar hier in de Nederlanden begon de oorlog op 10 mei 1940. Een brok geschiedenis daarover hebben we een dezer dagen opgedaan in fort Eben Emael. Tjonge, wat hebben we daar veel gehoord waar we geen weet van hadden!
Na een briefing van ruim 20 minuten, waarin ons de geschiedenis van het fort wordt verteld, begint de daadwerkelijke rondleiding door een klein deel van het gangenstelsel. Het is af en toe wel flink trappen lopen evenals bergop lopen. Het onneembaar geachte, hypermoderne fort werd in 18 minuten(!) uitgeschakeld. Door middel van zweefvliegtuigen, goed uitgedachte tactiek en nieuwe wapens werden de Belgische soldaten compleet overrompeld. Hoe dat moet hebben aangevoeld, is nu te zien in het fort, vooral als de gids je brengt tot het punt wat nu genoemd wordt ‘de hel van fort Eben Emael.
Na het fort van binnen te hebben bezichtigd, gaan we een wandeling maken over het bovenplateau. Hier wordt duidelijk hoe immens groot het fort wel is. We wandelen natuurlijk ook tot Blok I, waar we kunnen genieten van een prachtig uitzicht over het Albertkanaal en de sluis van Ternaaien. We staan hier maar liefst 70 meter boven het kanaal.
Het fort ontvangt sinds de televisieserie ‘De Smaak van De Keyser’ veel meer bezoekers dan voorheen. Waren er in voorgaande jaren 20000 bezoekers, dit jaar verwachten ze dat de teller zal oplopen tot 35000 bezoekers. Ondanks de drukte doen de vrijwilligers alle moeite om je een goede indruk van het fort te geven en ze proberen alle soldaten die hier het leven lieten een eervolle vermelding te geven. Het schijnt dat de Belgen vlak na de oorlog niet zo trots waren op datgene wat er gebeurde bij fort Eben Emael, maar dat mag toch in een geheel ander daglicht gezien worden, en dat weten de vrijwilligers dan ook duidelijk uit te leggen.
Wil je zelf iets lezen over de geschiedenis, klik dan hier.
Achteraf eens wat gegoogled en er is ontzettend veel te vinden over het fort. Zelfs op YouTube:
Een paar dagen geleden hebben we een bezoek gebracht aan het Gaiapark in Kerkrade. We wilden graag eens proberen dieren te portretteren.
Het werd een mooi bezoek aan een prachtige dierentuin in een mooi gelegen natuurpark. Er zijn vier verschillende routes om te lopen die allen beginnen in het centrale Limburg gedeelte. Wij kozen voor de Wereldreis. In de morgenuren viel de temperatuur nog mee, maar hoe hoger de zon kwam, hoe heter onze expeditie werd.
De dieren zitten in ruime, veelal open verblijven. Jammer genoeg hadden sommige dieren zich goed verscholen om te luieren waardoor het een zoekplaatje werd maar wat we hebben gezien is prachtig! Behalve gorilla's, grappige stokstaartjes en giraffes zijn er ook minder exotische dieren. Op het Limburgse boerenerf van het GaiaPark leven authentieke landbouwhuisdieren, zoals het Mergellandschaap, een ezel, de Hollandse landgeit, Vlaamsche reus en het kleine Herefordrund. En laten we vooral de korenwolf niet vergeten!
Ook is er aan de kinderen gedacht met attracties zoals JungleTour, Dinocarrousel en de imposante DinoDome, een fraai complex van water, glijbanen, klimtouwen en speeltoestellen!
Dus voor al die Limburgers en mensen uit de rest van Nederland die er nog niet geweest zijn: gewoon een keer gaan, het is absoluut de moeite waard!
Op zo'n zonnige zomerdag als vandaag wil je natuurlijk niet aan regen denken, maar dit is toch wel een hele mooie regenbui:
|
